Pseudanthias evansi
⚠️ Dobór obsady — co się wyklucza
- Predacjaduże ryby drapieżne (skrzydlice, mureny, graniki, żabnice) — Smukły, niewielki planktonożerca — łatwa zdobycz dla drapieżników; nie łączyć.
- Kolejność zarybieniaryby agresywne i żarłoczne — Płochliwy, zwłaszcza po imporcie — wprowadzać do dojrzałego, spokojnego zbiornika przed agresywnymi współlokatorami, aby zaczął pewnie pobierać pokarm.
- Agresja wewnątrzgatunkowadrugi samiec tego samego gatunku — Jeden samiec na harem samic; przy utracie samca dominująca samica zmienia płeć i barwę.
- Konkurencja pokarmowaszybkie, natrętne ryby przy karmieniu — Nieśmiały przy pokarmie — zadbaj, by drobne mrożonki docierały do całego haremu, zanim rozchwytają je rywale.
Opis i pielęgnacja
Pseudanthias evansi, anthias Evansa, to smukły, żywo ubarwiony anthias z zachodniego Oceanu Indyjskiego — fioletowo-niebieskie ciało kontrastuje z żółtym grzbietem i ogonem. Zasiedla rafy zewnętrzne, gdzie w stadach żeruje na zooplanktonie w toni wodnej. W akwarium bywa umiarkowanie wymagający: potrafi być płochliwy, a świeżo importowane osobniki wymagają cierpliwości przy przyzwyczajaniu do pokarmu. Podstawą jest karmienie 3-4 razy dziennie drobnym mrożonym pokarmem (cyclops, mysis, wzbogacona artemia) oraz dojrzały, ustabilizowany zbiornik z długą, otwartą przestrzenią do pływania, rozproszonym przepływem i kryjówkami. Najlepiej czuje się w haremie — jeden samiec z grupą samic; przy utracie samca dominująca samica zmienia płeć. Ryba pokojowa, którą łatwo zastraszyć, dlatego wprowadza się ją przed agresywnymi współlokatorami i unika natrętnych rywali o pokarm. W pełni bezpieczna dla koralowców i bezkręgowców, dobrze pasuje do spokojnego akwarium rafowego. Klucz do sukcesu to stabilne parametry, obfite karmienie i brak silnej konkurencji przy pokarmie.
Fot.: Robert J. Koch · licencja CC BY 3.0 · Wikimedia Commons