Genicanthus bellus
⚠️ Dobór obsady — co się wyklucza
- Agresja wewnątrzgatunkowaDrugi samiec Genicanthus bellus — Dwóch samców nie utrzymamy razem. Trzymaj pojedynczo lub jako parę (samiec + samica) o wyraźnym dymorfizmie.
- Kolejność zarybieniaAgresywne lub żarłoczne, szybko żerujące ryby — Nieśmiały, zwłaszcza tuż po introdukcji. Wprowadzaj jako jedną z pierwszych ryb i unikaj napastliwych współlokatorów, którzy odbiorą mu pokarm.
- Agresja międzygatunkowaInne gatunki Genicanthus o podobnej sylwetce — Delikatny i mniej asertywny od kuzynów — w towarzystwie innych cesarzyków tego rodzaju łatwo przegrywa rywalizację o pokarm.
Opis i pielęgnacja
Genicanthus bellus to niewielki, wyjątkowo elegancki pomakant z głębszych, zacienionych partii rafy — w naturze spotykany najczęściej poniżej 25 m. Samce i samice różnią się ubarwieniem, więc dobrana para jest szczególnie dekoracyjna. Jak wszystkie cesarzyki z rodzaju Genicanthus żywi się głównie zooplanktonem i nie tyka polipów koralowców, dlatego należy do nielicznych pomakantów w pełni bezpiecznych dla rafy. Bywa nieśmiały i delikatny, zwłaszcza w pierwszych tygodniach po wprowadzeniu: potrzebuje spokojnego, dojrzałego zbiornika z kryjówkami, przyćmionym światłem i stabilną chemią wody. Karmić trzeba często i różnorodnie — mrożonym mysis, artemią, wzbogaconym zooplanktonem oraz pokarmami z gąbką i spiruliną — bo w zbyt ubogim środowisku szybko traci kondycję. Nie łącz go z napastliwymi rybami, które odbiorą mu pokarm. Najlepiej sprawdza się w spokojnym zbiorniku rafowym jako pojedynczy osobnik lub para; dwóch samców razem nie utrzymamy. Ze względu na pochodzenie z głębin i wrażliwość gatunek polecany jest raczej doświadczonym akwarystom, gotowym na cierpliwą aklimatyzację.
Fot.: Aquafanatic · licencja CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons