Oxycirrhites typus
⚠️ Dobór obsady — co się wyklucza
- PredacjaOzdobne krewetki (Lysmata, Thor, Periclimenes), drobne skorupiaki i bardzo małe ryby — Wydłużony pysk to precyzyjne narzędzie łowieckie na drobną zdobywę; krewetki czyszczące i najmniejsze ryby mogą zostać zjedzone.
- Agresja wewnątrzgatunkowaDruga gliniarka długonosa — Dwa osobniki tolerują się wyłącznie jako dobrana para (samiec większy) wprowadzona jednocześnie; poza tym walczą o rewir.
- Ryzyko dla rafyGorgonie, czarne korale i inne struktury do przysiadania — Nie zjada koralowców, ale stale na nich przesiaduje; wrażliwe polipy mogą reagować cofaniem, bez trwałych szkód.
Opis i pielęgnacja
Gliniarka długonosa to jedna z najbardziej rozpoznawalnych ryb rafowych — smukłe, kremowe ciało pokrywa czerwona krata, a wydłużony pysk służy do wyławiania drobnej zdobyczy ze szczelin. W naturze zasiedla głębsze, silnie prądowe stoki raf, gdzie przesiaduje na gorgoniach i czarnych koralach. W akwarium jest wytrzymała i długowieczna, pod warunkiem dojrzałego zbiornika z żywą skałą, licznymi kryjówkami i umiarkowanym przepływem. Nie ma pęcherza pławnego, dlatego typowo „przysiada" na skałach i koralach, obserwując otoczenie. Karmimy różnorodnym pokarmem mięsnym: mrożoną artemią, mysis, drobnymi krewetkami i płatkami dla mięsożerców, 1-2 razy dziennie. Kluczowa jest szczelna pokrywa — gliniarki potrafią wyskakiwać. Ryba bywa nietolerancyjna wobec drugiego osobnika własnego gatunku, o ile nie jest to dobrana para. Choć nie niszczy koralowców, poluje na ozdobne krewetki i drobne ryby, dlatego w rafie wymaga rozwagi. Dla cierpliwego akwarysty to elegancki, spokojniejszy przedstawiciel rodziny, który szybko oswaja się z opiekunem.
Fot.: Wikimedia Commons · licencja zob. Commons · Wikimedia Commons