Acanthurus achilles
⚠️ Dobór obsady — co się wyklucza
- Agresja wewnątrzgatunkowadrugi pokolec Achillesa — Silna agresja wobec własnego gatunku; łączenie możliwe tylko w bardzo dużych systemach i przy jednoczesnym wprowadzeniu młodych osobników.
- Agresja międzygatunkowainne pokolce i chirurgi o podobnym kształcie — Bywa napastliwy wobec innych Acanthuridae; najbezpieczniej jako jedyny chirurg w zbiorniku.
- Kolejność zarybieniawrażliwy sam w sobie — Wprowadzać do dojrzałego, stabilnego zbiornika z gotowym porostem glonów, aby zminimalizować stres aklimatyzacji.
Opis i pielęgnacja
Pokolec Achillesa to spektakularna, aksamitnie czarna ryba z ognistą pomarańczową plamą przy ogonie — jeden z najbardziej pożądanych, ale i najtrudniejszych chirurgów w akwarystyce morskiej. Pochodzi z narażonych na silny prąd, dobrze natlenionych stref raf Pacyfiku, dlatego w niewoli bezwzględnie wymaga intensywnego przepływu, wysokiego natlenienia i nieskazitelnej jakości wody. Jest wyjątkowo podatny na choroby pasożytnicze (krętek, ospa rybia) i źle znosi transport oraz aklimatyzację, przez co polecany wyłącznie doświadczonym opiekunom. Dieta musi być bogata i roślinna: glony nori, mrożonki dla roślinożerców, granulat ze Spiruliną, podawane kilka razy dziennie. Potrzebuje dużego, długiego zbiornika z otwartą przestrzenią do pływania i licznymi kryjówkami. Bywa agresywny wobec innych pokolców i ryb o podobnym kształcie, dlatego zwykle trzyma się go jako jedynego chirurga. Jest bezpieczny dla koralowców i bezkręgowców — nie skubie polipów ani nie poluje na skorupiaki. Trudny, lecz przy właściwych warunkach niezwykle satysfakcjonujący i uznawany za jeden z klejnotów morskiej akwarystyki.
Fot.: Phillip S. Lobel, Lisa Kerr Lobel, John E. Randall · licencja CC BY 4.0 · Wikimedia Commons