
Ctenochaetus flavicauda
⚠️ Dobór obsady — co się wyklucza
- Agresja wewnątrzgatunkowainne Ctenochaetus, ten sam gatunek — Nietolerancyjny wobec pobratymców; zasadniczo jeden osobnik na zbiornik.
- Agresja międzygatunkowainne chirurgi o podobnym kształcie (Zebrasoma, Acanthurus) — Może zaczepiać podobne pokolce; w dużym zbiorniku wprowadzać razem.
- Kolejność zarybieniaobsada rafy — Dodawać jako jednego z ostatnich, by ograniczyć terytorializm.
Opis i pielęgnacja
Pokolec żółtoogonowy należy do najmniejszych przedstawicieli rodzaju Ctenochaetus i jest doskonałym „sprzątaczem" rafy. Zamiast twardych zębów tnących ma liczne, ruchome, szczoteczkowate zęby, którymi zeskrobuje z kamieni i szkła cienki film glonowy, okrzemki oraz detrytus. Dzięki temu wybornie ogranicza glony i cyjanobakterie, nie uszkadzając koralowców — jest w pełni bezpieczny dla rafy. Wymaga dojrzałego zbiornika z dużą ilością żywej skały porośniętej glonami oraz otwartej przestrzeni do pływania. Dietę uzupełniamy suszem z alg (nori, spirulina), płatkami i granulatem roślinnym, a okazjonalnie pokarmem mrożonym. Jak większość pokolców bywa nietolerancyjny wobec innych chirurgów, zwłaszcza tego samego rodzaju i podobnego kształtu — najlepiej trzymać jednego osobnika i wprowadzać go do obsady jako jednego z ostatnich. Wobec pozostałych ryb jest raczej spokojny. Jest wrażliwy na jakość wody i podatny na ospę rybią (Cryptocaryon), dlatego wymaga stabilnych parametrów, dobrego natlenienia i urozmaiconej diety wzmacniającej odporność. Aktywny, stale pasący się mieszkaniec, który realnie służy zdrowiu rafy.
Fot.: (c) Randall, J.E., some rights reserved (CC BY-NC) · licencja CC-BY-NC · Wikimedia Commons