Pseudochromis springeri
⚠️ Dobór obsady — co się wyklucza
- Agresja wewnątrzgatunkowadrugi Pseudochromis springeri — Dwa niesparowane osobniki tego samego gatunku będą się zaciekle zwalczać w mniejszym akwarium. Trzymać pojedynczo lub jako dobraną parę.
- Agresja międzygatunkowainne pseudochromisy i drobne, płochliwe ryby przy jego kryjówce — Bywa śmiały i przegania ryby zbliżające się do rewiru, rzadko jednak wyrządza realną krzywdę większym współlokatorom.
- Predacjabardzo drobne skorupiaki i widłonogi — Poluje na mikrofaunę; nie stanowi zagrożenia dla koralowców i większych krewetek.
- Kolejność zarybieniaspokojniejsze ryby wprowadzane później — Najlepiej wprowadzać go jako jednego z ostatnich mieszkańców, aby nie zawłaszczył całego zbiornika.
Opis i pielęgnacja
Pseudochromis Springera to niewielki, ciemnogranatowy, niemal czarny gatunek z Morza Czerwonego, ozdobiony błękitnymi, neonowymi liniami biegnącymi od pyska przez grzbiet. Jest jednym z najmniejszych pseudochromisów, co pozwala utrzymywać go w mniejszych, dobrze urządzonych zbiornikach rafowych. Charakteryzuje się umiarkowaną terytorialnością — bywa śmiały i przegania ryby zbliżające się do jego kryjówki, ale rzadko wyrządza realną krzywdę większym współlokatorom. Kluczem do sukcesu jest struktura z żywej skały bogata w szczeliny i groty, które ryba traktuje jako swój rewir. W pełni bezpieczny dla koralowców i większości bezkręgowców, choć może polować na bardzo drobne skorupiaki i widłonogi. Dietę oprzyj na mrożonym pokarmie mięsnym: mysis, wzbogaconej artemii, drobnym zooplanktonie oraz wysokiej jakości granulacie dla ryb mięsożernych. Najlepiej wprowadzać go jako jednego z ostatnich mieszkańców, aby nie zdążył zawłaszczyć całego zbiornika. Trzymany pojedynczo lub w dobranej parze; dwa niesparowane osobniki tego samego gatunku będą się zaciekle zwalczać w ciasnym akwarium. Odporny i wdzięczny w hodowli.
Fot.: PilarMeca · licencja CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons