Arothron nigropunctatus
⚠️ Dobór obsady — co się wyklucza
- Predacjakrewetki, kraby, ślimaki, drobne bezkręgowce — Traktuje drobne bezkręgowce jak przekąskę — nie łączyć z fauną sprzątającą.
- Ryzyko dla rafykoralowce, ukwiały, tridakny — Skubie polipy i płaszcze małży.
- Agresja wewnątrzgatunkowainne rozdymki — Bywa nietolerancyjna wobec innych rozdymek — najbezpieczniej pojedynczo.
- Agresja międzygatunkowapowolne ryby z długimi płetwami — Może podszczypywać płetwy wolniejszym współlokatorom, zwłaszcza gdy jest niedokarmiona.
Opis i pielęgnacja
Rozdymka psiopyska należy do najbardziej lubianych rozdymek akwariowych dzięki krępej sylwetce, „psiej” mordce i wyjątkowo interaktywnemu usposobieniu — szybko uczy się rozpoznawać opiekuna i żebrać o pokarm. Występuje w wielu barwnych wariantach, od szarego po jaskrawożółty. Dorasta do około 33 cm, więc mimo spokojnego charakteru potrzebuje sporego zbiornika fish-only lub drapieżnikowego. Nie jest rybą rafową: skubie koralowce, ukwiały i tridakny, a drobne krewetki, ślimaki i kraby traktuje jak przekąskę. Podstawą diety musi być twardy pokarm w muszlach i pancerzach — małże, krewetki w pancerzu, kawałki kalmara, ślimaki — który ściera nieustannie rosnący dziób. Karmienie samym miękkim pokarmem prowadzi do przerostu zębów. Trzymana pojedynczo, bywa bowiem nietolerancyjna wobec innych rozdymek. Jest wrażliwa na jakość wody i choroby zewnętrzne, źle znosi miedź, więc leczenie wymaga ostrożności. W zagrożeniu nadyma się wodą; nie wolno jej wyjmować z akwarium na powietrze. Zawiera tetrodotoksynę. Przy właściwej opiece dożywa kilkunastu lat i staje się jednym z najbardziej charakternych mieszkańców zbiornika.
Fot.: Diego Delso · licencja CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons