Rozdymka Valentina (kolcobrzuch siodłaty) (Canthigaster valentini)
Rozdymkowate

Canthigaster valentini

Rozdymka Valentina (kolcobrzuch siodłaty)
Valentini puffer (Black-saddled toby)
🌊 Min. zbiornik (etyczny)
110 L
Niewielka (~11 cm), ale ruchliwa i terytorialna — potrzebuje zbiornika z rozbudowanymi kryjówkami i przestrzenią, co ogranicza podszczypywanie.
🐠 Akwarium rafowe
Z ostrożnością
Może podszczypywać polipy koralowców i płaszcze tridakn oraz zjadać krewetki i drobne bezkręgowce — do rafy tylko pod obserwacją.
🍽️ Dieta
Wszystkożerna
Wszystkożerca: w naturze zjada glony, osłonice, mięczaki, skorupiaki i drobne bezkręgowce. W zbiorniku wymaga urozmaiconej diety z twardym pokarmem (krewetki w pancerzu, małże, ślimaki), który ściera rosnące zęby, uzupełnianej pokarmem roślinnym.
🎭 Temperament
Półagresywny
👥 Tryb społeczny
Harem
⚙️ Poziom trudności
Średni
📏 Rozmiar (natura/akw.)
11 cm / 10 cm
⏳ Długość życia
8-10 lat
🌡️ Parametry wody
24-27 C · 1.023-1.025 · pH 8.1-8.4
🗺️ Występowanie
Indo-Pacyfik: od Morza Czerwonego i Afryki Wschodniej po Japonię, Australię i archipelag Tuamotu.

⚠️ Dobór obsady — co się wyklucza

Opis i pielęgnacja

Rozdymka Valentina to jedna z najmniejszych i najbarwniejszych rozdymek — cztery ciemne „siodła” na grzbiecie czynią ją łatwo rozpoznawalną. Osiąga zaledwie około 11 cm, dlatego mieści się w mniejszych zbiornikach, ale jej temperament nie jest tak łagodny, jak sugeruje rozmiar. To ryba półagresywna, która chętnie skubie płetwy spokojnych współlokatorów oraz podszczypuje bezkręgowce: krewetki, ślimaki, drobne koralowce i tridakny. Z tego powodu do rafy nadaje się tylko z ostrożnością i pod stałą obserwacją. Ciekawostką jest jej naśladowca — niegroźny rogatnicowiec Paraluteres prionurus — który kopiuje ubarwienie, korzystając z toksyczności pierwowzoru. Dieta powinna być urozmaicona i zawierać twardy pokarm (krewetki w pancerzu, małże, ślimaki) ścierający rosnące zęby oraz dodatek roślinny. Samce bywają wobec siebie agresywne, więc w jednym zbiorniku trzyma się pojedynczego osobnika lub samca z kilkoma samicami w odpowiednio dużym akwarium. Skóra zawiera toksyny, dlatego nie należy jej łączyć z dużymi drapieżnikami mogącymi ją połknąć. Odporna i łatwa w karmieniu, dobra dla akwarystów średniozaawansowanych świadomych jej skłonności do podszczypywania.

Fot.: Karelj · licencja Public domain · Wikimedia Commons