Bodianus diplotaenia
⚠️ Dobór obsady — co się wyklucza
- Predacjajeżowce, ślimaki, kraby, małże, krewetki — Rozgryza i pożera niemal wszystkie bezkręgowce dna.
- Ryzyko dla rafybezkręgowce i konstrukcja z żywej skały — Przestawia kamienie i spustoszy rafę — nie nadaje się do zbiornika rafowego.
- Agresja wewnątrzgatunkowainne osobniki B. diplotaenia — Trzymać jednego osobnika — nie toleruje rywali.
- Agresja międzygatunkowaspokrewnione wargacze, mniejsze ryby — Dominujący; dobierać dużych, asertywnych współlokatorów.
- Kolejność zarybieniaobecni mieszkańcy zbiornika — Wprowadzać w dalszej kolejności zarybiania.
Opis i pielęgnacja
Wargacz meksykański to olbrzym wśród wargaczy — we wschodnim Pacyfiku (od Zatoki Kalifornijskiej po Galapagos) dorasta nawet do około 76 cm. Młode są żółte z ciemnymi pasami i pełnią funkcję ryb czyszczących, dorosłe samce rozwijają garb na czole i masywną sylwetkę. Ze względu na docelowy rozmiar, aktywność i apetyt jest to gatunek wyłącznie dla akwariów pokazowych i wyspecjalizowanych hodowców dysponujących zbiornikami liczonymi w tysiącach litrów. W naturze rozgryza jeżowce, ślimaki, kraby, małże i skorupiaki, dlatego nie nadaje się do rafy — spustoszy populację mobilnych bezkręgowców, a przestawianiem kamieni zagrozi konstrukcji z żywej skały. Karmienie: różnorodny pokarm mięsny w pancerzu, małże, ryba, kryl — kilka porcji dziennie dla tak dużej ryby. Bywa półagresywny i dominujący wobec spokrewnionych gatunków; najlepiej trzymać jednego osobnika i wprowadzać go do zbiornika w dalszej kolejności. To ryba twarda i długowieczna, lecz jej wymagania przestrzenne dyskwalifikują typowe akwaria domowe.
Fot.: (c) Ricardo Betancur, some rights reserved (CC BY-NC-ND) · licencja CC-BY-NC-ND · Wikimedia Commons