Cirrhilabrus solorensis
⚠️ Dobór obsady — co się wyklucza
- Agresja wewnątrzgatunkowadrugi samiec Cirrhilabrus solorensis — Dwa dorosłe samce zaciekle walczą. Trzymaj jednego samca; dopuszczalny harem: 1 samiec + kilka samic wpuszczonych jednocześnie.
- Agresja międzygatunkowainne wargatki (Cirrhilabrus) i błyszczyki (Paracheilinus) o podobnej sylwetce — Samiec traktuje podobnie ubarwione wargacze jak rywali. Łącz tylko w dużym zbiorniku, wpuszczając je razem i dobierając kontrastowe ubarwienie.
- Predacjaduże drapieżniki: skrzydlice, garbiki morskie, mureny, żabnice — Smukła wargatka łatwo pada łupem większych drapieżników — nie łącz jej z rybami zdolnymi ją połknąć, dlatego odpada zbiornik drapieżnikowy.
- Kolejność zarybieniaagresywne ryby rewirowe (barwniki, chromisy, garbiki) — Bywa nieśmiała po transporcie. Wprowadzaj przed bardziej napastliwymi współlokatorami, by zdążyła zająć rewir.
Opis i pielęgnacja
Wargatka solorska to jeden z najbardziej efektownych, a zarazem przystępnych przedstawicieli rodzaju Cirrhilabrus. Samce mienią się granatem, zielenią i czerwienią, a przy zalotach 'zapalają' barwy godowe. To aktywny, pelagiczny pływak, który wymaga poziomo rozłożonej przestrzeni oraz spokojnego towarzystwa. W naturze żywi się zooplanktonem, dlatego w akwarium podawaj kilka małych porcji dziennie: mrożony Mysis, Artemię, drobny pokarm morski i wzbogacane płatki. Gatunek jest w pełni bezpieczny dla koralowców i większości bezkręgowców — nie skubie polipów ani nie niepokoi krewetek czyścicieli. Największym ryzykiem jest wyskakiwanie ze zbiornika, dlatego pokrywa lub siatka są obowiązkowe. Samce bywają terytorialne wobec innych wargatek i błyszczyków o podobnej sylwetce, natomiast wobec reszty obsady zachowują się spokojnie. Utrzymuj jednego samca z kilkoma samicami (harem) albo pojedynczego osobnika. Stabilna, dobrze natleniona woda i bogata skalna aranżacja z kryjówkami zapewniają mu poczucie bezpieczeństwa i pełnię ubarwienia.
Fot.: desertnaturalist · licencja CC BY 4.0 · Wikimedia Commons