Opistognathus aurifrons
⚠️ Dobór obsady — co się wyklucza
- Agresja wewnątrzgatunkowakolejne żuchwacze złotogłowe — Samce bywają wobec siebie terytorialne; kolonię utrzymywać tylko w zbiorniku o dużej powierzchni dna z wieloma osobnymi norami.
- Predacjanajdrobniejsze skorupiaki i zooplankton — Planktonożerca połykający najmniejsze skorupiaki, lecz nie zagrażający typowej faunie rafowej ani czyszczącym krewetkom.
- Kolejność zarybieniaagresywne, żarłoczne ryby (pokolce, napastliwe garbiki) — Płochliwy; napastliwi współlokatorzy odbierający pokarm i strasząc go zwiększają ryzyko wyskoczenia ze zbiornika. Wprowadzać do spokojnej obsady.
Opis i pielęgnacja
Żuchwacz złotogłowy to fascynująca, spokojna ryba o pastelowo-perłowym ciele i żółtawej głowie, która całe życie spędza przy dnie, budując i strzegąc pionowej nory. Kluczem do sukcesu jest głębokie (min. 7-10 cm) i zróżnicowane frakcyjnie podłoże z piasku, drobnego żwiru oraz okruchów muszli, ponieważ ryba potrzebuje materiału do konstruowania i wzmacniania tuneli. Jest planktonożercą, którego karmimy kilka razy dziennie drobnym mysis, wzbogaconą artemią i pokarmami zawiesinowymi. Jest bezpieczny dla koralowców i bezkręgowców, choć przekopuje piasek i potrafi zasypać podstawy korali. Absolutnie konieczna jest szczelna pokrywa, gdyż to notoryczny skoczek ginący na podłodze. Kolonię można utrzymywać w większym zbiorniku o dużej powierzchni dna i wielu kryjówkach, jednak samce bywają wobec siebie terytorialne, więc potrzeba przestrzeni i licznych nor. Nie należy łączyć go z agresywnymi rybami odbierającymi pokarm. Przy właściwym podłożu, regularnym karmieniu i szczelnej pokrywie to wdzięczny, długo obserwowany mieszkaniec zbiornika rafowego dla średnio zaawansowanych.
Fot.: Wikimedia Commons · licencja CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons